Medycyna

Problem znany na całym świecie, zwalczany na wszystkie możliwe sposoby, a dal występujący w bardzo dużej liczbie chorych. Otyłość wiąże się z problemami natury psychicznej, ponieważ ludzie ze znaczną nadwaga są odrzuceni w środowisku, trudno im nawiązywać kontakty z innymi, łatwiej popadają w depresję. Maja oni poczucie, iż są gorsi i brzydsi od innych, szczupłych osób. Poza tymi problemami otyłość jest bardzo niebezpieczna, ponieważ zwiększa ryzyko zachorowań na inne choroby: cukrzycę, raki piersi, macicy czy gruczołu krokowego. Do niedawna nadwagę uważano za prosty skutek spożywania większej liczby kalorii, niż wynosi spalanie w ciągu codziennej aktywności. Wiadomo już jednak, że podłoże może leżeć również w uwarunkowaniach genetycznych, hormonalnych czy warunkach kulturowych. Walka z otyłością wymaga ogromnej siły woli i dlatego nie zaskakuje fakt, że około 90% osób, które się odchudzały, odzyskuje cała lub większość utraconej wagi w ciągu 5 lat. Nie można jednak zakładać, że wszystkie próby uzyskania prawidłowej wagi są z góry skazane na niepowodzenie. Dobrze jednak odchudzać się pod okiem specjalisty, korzystać z jego diet i rad, oraz przede wszystkim mieć w nim wsparcie. Jeżeli na początku waga nie będzie się zmniejszać, nie wolno się zniechęcać. Organizm tak szybko nie potrafi się przestawić i zrzucić kilogramów. Jeśli nasza wola nie jest wystarczająco silna, to czasami potrzeba zastosować też leczenie farmakologiczne, które zmniejszy łaknienie. Odchudzanie jest procesem długoterminowym, a zbyt szybki spadek wagi może spowodować niebezpieczne komplikacje na zdrowiu.

Zaliczamy choroby, które mnożą nie w niekontrolowanym tempie, na całym świecie. Stopień zaawansowania zależy od rozwoju danego społeczeństwa. Główne przyczyny to nadmierny stres, szybki tryb życia, mało ruchu, palenie papierosów i picie alkoholu w nadmiarze, zła dieta bogata w tłuszcz i cukier. Najczęstsza z chorób to nerwica. Przejawia się ona w nagłych napadach agresji i złości, nieumiejętności skoncentrowania się, w odczuwaniu lęku przez cały czas lub przejściowo, bezsenność. Chorzy na nerwice starają się unikać sytuacji, w których mógłby się pojawić paniczny napad leku, a przez to często nie wychodzą prawie z domu, gdyż tylko tam czuja się bezpiecznie. W leczeniu nerwicy bardzo ważne jest poświęcenie codziennie sobie odrobiny czasu na medytację, jogę czy po prostu wyciszenie organizmu. Niekiedy lęk jest wzmożony po spożyciu niektórych potraw, dlatego zaleca się u chorych osób stosowanie prawidłowej diety. Druga poważną choroba cywilizacyjna jest cukrzyca. Rozpoznaje się ja po wykonaniu badań mających na celu ustalenie jej poziomu we krwi. Organizm nie ma zdolności przyswajania całej insuliny, która produkuje, a przez to tez nie umie przyswoić większości tłuszczów, cukrów i białek. Duże stężenia glukozy we krwi uszkadzają tkanki, a nieumiejętność rozkładania białek i cukrów powoduje do ich odkładania jako materiał zapasowy. Cukrzycę leczy się przez regularne wstrzykiwanie insuliny do organizmu. Ważne jest tutaj uprawianie jakiegoś sportu, ponieważ podczas wysiłku insulina jest lepiej przyswajana przez organizm.

Choroba, która zaatakowała cały świat, nadal się szerzy i ludzkość, ani medycyna nie potrafi temu zapobiec. Podstawowe objawy to osłabienie organizmu, zdolność do zapadania w inne choroby, biegunki, brak apetytu, wysoka gorączka, utrata na wadze i wiele innych. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt seksualny, połączenie krwi zakażonej ze zdrowa czy przekazanie z matki na rozwijające się w niej dziecko. Aby uniknąć zagrożenia zakażenia należy mieć stałego partnera seksualnego, nie używać brudnych strzykawek, w przypadku kontaktu z innymi ludźmi, którzy maja ranę, nie powinno się jej dotykać, ani powodować sytuacji, kiedy krew mogłaby do nas się przedostać. Statystki pokazujące ilość zarażonych i nosicieli są przerażające, najwięcej osób znajduje się w Afryce i na Karaibach. Jednak regionem, gdzie wirus rozmnaża się najszybciej jest Europa Wschodnia. Instytucje apelują aby używać prezerwatyw i unikać zarażenia, gdyż właśnie droga płciowa zaraziło się najwięcej osób. Ciągle jednak jest Kościół, który zabrania i kategorycznie sprzeciwia się zabezpieczeniom, co powoduje nie stosowanie ich u wielu osób. Trzeba obalać jednak mity, ze przypadkowy kontakt poprzez dotkniecie ręki, kichanie czy pocałunek może doprowadzić do zarażenia, gdyż to absolutny fałsz. Również owady nie są zagrożenie, ponieważ ich ugryzienia, mimo iż powodują kontakt z krwią, nie mogą zarazić. Matka chora na AIDS nie jest skazana na chore dziecko, ponieważ istnieje metoda izolacji materiału genetycznego potomstwa i uratowanie go przed zachorowaniem.

Rak wykrywany w badaniu cytologicznym. Ważne jest aby przeprowadzać je regularnie, ponieważ przed właściwym rakiem stanowiącym zagrożenie dla kobiety, znajduję się on w stanie wewnątrzbłonowej neoplazji szyjki macicy, kiedy leczenie jest jeszcze możliwe, ze skutecznością całkowitego wyjścia z choroby. Infekcja wirusa jest możliwa, gdy kobieta zacznie zbyt wcześnie życie seksualne lub często zmienia partnerów. Wtedy łatwo jest wirusowi karcinogennemu wniknąć do macicy, a jest on przenoszony jedynie droga płciową. U dziewic w ogóle się jej nie stwierdza. Z reguły ujawnia się w odległym czasie od stosunku seksualnego, podczas którego kobieta została zarażona. Nowotwór szerzy się lokalnie przez naciekanie sąsiadujących tkanek i narządów. Objawy są nie zawsze jednoznaczne. Zalicza się do nich upławy krwi o nieprzyjemnym zapachu, krwawienie międzymiesiączkowe lub po stosunku, a także bóle w okolicach podbrzusza i okolicy krzyżowo – lędźwiowej. Objawy te zazwyczaj pojawiają się późno, a wiec szanse na wyleczenie są tez bardzo małe, jeśli rak jest już dobrze rozwinięty. Zaleca się, by lekarz pierwszego kontaktu pytał pacjentkę podczas wywiadu chorobowego o ostatnią wizytę u ginekologa oraz wynik badania cytologicznego. Kolejnym ważnym elementem jest szybkie rozpoznanie stopnia zaawansowania raka i podjęcie skutecznej metody leczenia. Jest kilka możliwości leczenia raka. Można wykorzystać u chorej metodę chirurgicznego usunięcia go, radioskopię, chemioterapie lub połączyć wszystkie metody.

Jest to choroba, z która może spotykać się każdy z nas, ponieważ nie wiadomo gdzie i kiedy możemy znaleźć się w pobliżu osoby na nią chorej. Cechuje się ona napadami padaczkowymi. Jeśli jest leczona sposobami medycznymi, czyli najczęściej środkami farmakologicznymi. Napady wtedy są bardzo rzadkie, bądź zupełnie ustają. Każdy jest objawem przejściowym zaburzeń czynności mózgu. Podczas niego zachodzi do samorzutnych i nadmiernych wyładowań bioelektrycznych. Jeśli już znajdziemy się w pobliżu osoby , która właśnie dostała takiego ataku musimy wiedzieć jak się zachować. Każdemu najpierw przychodzi do głowy, aby przytrzymać ręce i nogi chorego. Jest to zła myśl. Nie wolno tego robić, ponieważ mięśnie są bardzo naprężone i można je uszkodzić. Przede wszystkim trzeba zabezpieczyć ciało a w szczególności głowę przed uderzeniami. Osoba w trakcie napadu jest w stanie, kiedy nie kontroluje swojej siły i wszystko wykonuje najmocniej jak potrafi. Można w tym celu obłożyć miejsce ataku poduszkami czy innymi miękkimi przedmiotami. Należy też usunąć z otoczenia przedmioty ostre, twarde i mogące zrobić krzywdę po dostaniu się w zasięg chorego. Padaczka to choroba, która jest często skrywana przez chorego, gdyż wywołuje w społeczeństwie panikę. Powoduje, iż chorzy są osamotnieni, ponieważ izolują się od ludzi, którzy znów się ich boja. Ważne jest więc uświadamianie ludzi o sposobach pomocy w trakcie napadu oraz chorych, że nie powinni tego ukrywać, lecz leczyć, gdyż medycyna nie jest bezradna.